Bijbaantjes

accordion-378256_640

De eerste keer dat ik geld verdiende met werken moet ik ongeveer tien jaar zijn geweest. Ik had folders uitgedeeld voor de oranjevereniging in het dorp. Trots was ik op het vijf gulden-muntje dat ik daarvoor kreeg.

Mijn ergste bijbaantje duurde een dag. Ik was een jaar of zestien en had me bij een uitzendbureau aangemeld om tijdens de kerstvakantie te werken. Op de een na laatste dag van de vakantie werd ik gebeld dat er een plekje voor me was bij een magazijn.

Omdat de werkplek wat ver fietsen was op de vroege, donkere en koude decemberochtend, bracht mijn vader me. Het was op een industrieterrein, ergens in de middle of nowhere. Het was een ijskoud, donker en vochtig hok waar ik werd neergezet. Samen met een ander meisje (een drop-out) moest ik doosjes met lippenbalm inpakken.

Het was verschrikkelijk. We hadden allebei onze jassen aan, maar konden onze handen niet beschermen tegen de kou met handschoenen, omdat we dan niet goed konden werken. In een uithoek van de kamer stond een verwarminkje dat er om de zoveel tijd mee ophield.

Tijdens de pauze zagen we onze andere collega’s. Er hing een naargeestige sfeer. Zwijgend aten we onze boterhammen op. Ik wilde er zo snel mogelijk weg, maar het leek de langste dag van mijn leven te worden.

Na afloop belde ik het uitzendbureau en vertelde ik dat ik daar niet meer wilde werken. De man aan de andere lijn was verbaasd. Hij had gehoopt dat ik er vast (!) zou willen werken.

Maar mijn bijbaantjes hebben me gelukkig ook veel lol bezorgd. Zo werkte ik tijdens mijn studie een tijd lang in een muziekwinkel. Op een gegeven moment kwam er een man binnen met een enorme cassettespeler. Hij wilde weten welke muziek erop stond, zodat hij de cd ervan kon bestellen. Ik stopte de stekker in het stopcontact. Wat volgde was vreselijke accordeonmuziek. De man keek me hoopvol aan. Ik had geen idee, vertelde ik hem. Omdat er geen tekst in voorkwam, kon ik het ook niet voor hem googlen. Vreselijk teleurgesteld liep hij weg.

Toen ik stage ging lopen heb ik dat baantje met pijn in mijn hart op moeten geven. Een maand later was de keten failliet.

In het magazijn van een brillenwinkel, bij een snackbar… Vele bijbaantjes heb ik gehad. En jullie? Wat is jullie het meest bijgebleven van de bijbaantjes van vroeger?

Majda

majda[at]aichaqandisha.nl

Een reactie op “Bijbaantjes

  1. Vincent
    13 februari 2015 om 06:05

    Op mijn 15e nam ik een bijbaantje, afwassen in de horeca en ben er 20 jaar blijven hangen. Deels omdat ik het leuk vond en deels omdat ik niets anders wist. Hard gewerkt, veel lol gehad en veel geleerd. 7 jaar geleden heb ik dienstbaarheid ingeruild voor zorgzaamheid. Ik werk nu in een ziekenhuis. Er gaat nog een verhuizing plaatsvinden omdat ik nu weet wat mijn taak hier is. Ik ga Internal Family Systems bekend maken in Nederland. Een psychotherapie uit de USA. Daar behoorlijk bekend, maar hier heeft niemand er nog van gehoord. Het gaat niet om het doel bereiken, het gaat om de weg er naar toe.