Je suis Charlie Hebdo

je suis charlie

De aanslagen in Madrid, dat was het eerste moment dat ik twijfelde aan mijn eigen principe dat je mensen niet kunt aanspreken op de daden van anderen. Want als een paar individuen zoveel kwaad kunnen aanrichten, wat maakt het dan nog uit of ze met maar weinig zijn. De verwoesting en het verdriet die ze aanrichten, zijn er niet minder om.

Vanmiddag, of was het nog ochtend, keek ik tijdens het vertalen op Twitter en werd misselijk. De redactieleden van Charlie Hebdo vermoord. Door walgelijke daders die niet alleen de slachtoffers en hun dierbaren ontworteld hebben, maar een hele gemeenschap.

Weerzinwekkende daad
Vorig jaar heb ik intensief geprobeerd de leden van het blad naar het Winternachten festival te krijgen. Satire moet schuren, een ongemakkelijk gevoel geven en aan het nadenken zetten. De makers van Charlie Hebdo deden precies dat en wat leek het ons interessant met de makers van gedachten te wisselen over kunst en humor die zekerheden wegslaan en emoties laten oplaaien.

Maar ze zijn er niet meer. Er schijnen beelden te zijn van de gruwelijke moordaanslag, maar die wil ik niet zien. De daders schijnen God te hebben aangeroepen tijdens hun weerzinwekkende daad, maar ik wil het niet horen.

God is groot roepen, maar kennelijk is je geloof in die god niet groot genoeg om erop te vertrouwen dat alles gebeurt volgens Zijn wil. Dat alleen Hij degene is die beschikt over leven en dood.

Nog meer haat, nog meer angst
God is groot roepen en toch vinden dat jij groter bent dan die God, machtiger, want waarom anders zou je de wapens oppakken om critici het leven te ontnemen die jouw God zouden beledigen. Kan een god überhaupt beledigd worden? Het is God, nietwaar? Klagen over het slechte imago van je geloof en in één klap door in naam van datzelfde geloof mensen afslachten.

Wie zijn die mensen die in hun grootheidswaanzin voor hun schepper denken op te komen alsof hij een klein gepest kind is?

En wat doet iemand na zo’n barbaarse slachting? Gaat hij bidden? Triomfantelijk eten met zijn dierbaren? Kijkt hij op Twitter om te zien wat het effect is van zijn daad? En is hij dan tevreden? Nog meer haat, nog meer angst, nog minder ratio?

Verlammende realiteit
Wie zijn deze daders die een deel van de Franse geschiedenis in één klap hebben weggevaagd en er een gitzwart hoofdstuk aan toe hebben gevoegd? Die vraag lijkt ondergeschikt aan het eigen heilige gelijk van sommigen: de bekende stellingen werden in ieder geval meteen ingenomen en het vingerwijzen volgde al snel.

En ik heb er echt zo geen zin in. Geen zin de discussie van voren af te beginnen. Geen zin verwantschap door de strot geduwd te krijgen met moordzuchtige idioten. Geen zin meegesleurd te worden in de malle molen van het debat noch in de verlammende realiteit die deze afschuwelijke daad met zich meebrengt.

Wat overblijft is de verbijstering. De makers van Charlie Hebdo zijn vermoord. Dat kan geen enkele God tevreden stemmen.

hassnaesignature

hassnae[at]aichaqandisha.nl

22 Reacties op “Je suis Charlie Hebdo

  1. Lex
    7 januari 2015 at 17:38

    de “vind ik leuk”button indrukken kan ik echt niet. Net zo min als jij vind ik dit leuk.Ik sta wel helemaal achter jouw woorden. Het enige wat keer op keer overblijft is verbijstering en verdriet……

  2. Cees
    7 januari 2015 at 17:52

    Ik maak mij meer zorgen over wat er nu gaat gebeuren.
    Het is altijd actie-reactie, dat is een soort natuurwet.
    Maar de tijd van “wat is dat erg” is wel afgelopen
    en lekker vrijblijvend.

    De “witte” burgers komen massaal in opstand tegen islamisering.
    De toekomst kun je niet voorspellen maar als je naar het verleden (1930) kijkt
    dan begint 2015 wel heel erg zorgelijk.
    De eerste monument van haat tegen moslims is gezet.
    De regeringen kijken weg (niet allen in Nederland) terwijl de onrust
    per dag aan het toenemen is.

    Wat doet de islam-gemeenschap om de polarisatie te voorkomen?

    1. Tudorius kwak
      8 januari 2015 at 12:54

      De vraag is wat kunnen ze doen.

      1. Ihoofd
        8 januari 2015 at 21:51

        Wat dacht je van meedemonstreren vanavond? Massaal? Maar nee, je ziet ze weer niet. De islam is een politieke ideologie, een manier waarop 1400 jaar lang maatschappijen mee worden ingericht en geleid. Op de zachte, maar vaker met de harde hand. Het nadeel is dat het ook een geloof is, waar veel goede mensen hun heil in zien en vinden.

  3. Ingrid
    7 januari 2015 at 18:00

    De daders hebben geen enkel respect voor de medemens of voor zichzelf, en al helemaal niet voor welke religie dan ook. . Extremisme in zijn ergste vorm.

  4. Neeltje
    7 januari 2015 at 18:52

    Goed geschreven. Ik walg van het vingerwijzen. Laten we schouder aan schouder staan, een ‘wij’ vormen en zo dit soort wandaden veroordelen. Dit is geen islam, geen geloof, dit zijn waanzinnigen die zich scharen onder de naam van een geloof. Een geloof dat veel te groot is om over 1 kam te scheren. Verdriet om de nabestaanden, nadenken over oplossingen en het hoofd koel houden. Dat is mijn advies.
    Ik sta naast je! Verbijsterd.

    1. Cees
      7 januari 2015 at 19:03

      @Mw Neeltje, het grote vingerwijzen is allang begonnen.

      Wellicht wilt u daar uw ogen voor sluiten.
      en gaan nadenken met een koel hoofd.
      De islamitische gemeenschap moet zich
      grote zorgen gaan maken want dit gaat helemaal mis.
      Vrijblijvende verbijstering, wegkijken en liken op facebook
      is tamelijk zinloos.

    2. Leila
      7 januari 2015 at 21:10

      Beste Cees,

      Hoe zie jij dat voor je? Wat moet ‘de moslim’ volgens jou doen om ‘wie’ tevreden te stellen? Als mens, als vrouw, als moeder en als Moslima wijd ik deze laffe daad af. Net zoals jij dat doet. Meer kan ik niet doen en voel ik mij niet geroepen te doen. Sterker nog: ik weet niet wat ik nog meer moet doen, want vind dit soort gebeurtenissen een aanslag op de mensheid. Ongeacht wie het heeft veroorzaakt, de waarom en reden achter deze verwerpelijke daad. Maar meer dan wat u doet kan ik ook niet doen, laat dat duidelijk zijn :)

      1. 8 januari 2015 at 00:37

        Leila, (En eventuele andere moslim(a)s), meer kun je ook niet doen. Behalve misschien moed verzamelen en sterk zijn en blijvende komende tijd. Ook al sta ik achter mensen als u, en als de schrijfster van dit artikel, er zijn ook zat (zultkoppen) Nederlanders die wél gaan wijzen met die (smerige) vingertjes van hun naar elke moslim(a) die langs komt lopen, waaronder misschien ook u. Sterkte de komende tijd, want het zal er niet makkelijker op worden voor (mensen als) u, moslims, niet na acties van zulke idioten als deze! Maar haal 10x adem als die vingers omhoog komen, denk aan mensen als ik die wél geloven in de goede kant van moslims, en keur ze geen blik waardig, geen enkel woord waardoor ze kunnen zeggen “Ik zei het je toch, ÁL die moslims, állemaal hetzelfde..”.
        Succes en sterkte de komende tijd iig, bedenk dat ook die vingerwijzende groep kleiner is als de accepterende groep!
        Laten we maar denken dat we ons (iedereen die achter Charlie Hebdo staat) hier niet klein door krijgen..!!

  5. Pauline
    7 januari 2015 at 20:12

    Wat práchtig verwoord! Meer woorden zijn niet nodig.

  6. Ralph van der Geest
    7 januari 2015 at 21:30

    Mooi en gloedvol gesproken….

  7. ankiev
    7 januari 2015 at 22:27
  8. 8 januari 2015 at 00:32

    Ik vraag me af hoe Charlie nu zal terugkomen, reagerenn

  9. Rocky
    8 januari 2015 at 07:23

    Het zou een verademing zijn als de Islamitische wereld hiertegen ook een in opstand zou komen. De Islam is een mooie godsdienst die alleen door gespuis als dit wordt misbruikt (net als in mijn eigen Christendom). Ik voel verdriet voor al mijn Islamitische vrienden!

  10. P. Jansen.
    8 januari 2015 at 09:57

    Je betoog is vlammend.
    Je bijna slotzin roept bij mij ergernis op.
    “En ik heb er geen zin in.”

    Zullen we even niet uitgaan van wAr jij of ik zin in hebben?
    Zullen we even uitgaan van wat nodig is?

    Ik heb er ook geen zin in, in allerlei dingen heb ik geen zin.
    Frankrijk had geen zin in gisteren.
    Veel mensen in Frankrijk niet, de gematigde moslims niet, de medewerkers van het weekblad niet, de familieleden van de getroffenen niet, de meeste mensen die de zoveelste daad van jihadisten zat zijn niet, en zo kan ik nog even doorgaan.
    Geen zin is niet de issue hier.
    Het kan niet boeien of je zin hebt, om precies te zijn.
    Ik heb ook geen zin.
    In ieder geval niet in een burgeroorlog in Frankrijk.
    Ik heb er ook geen zin in om ongenuanceerde uitspraken over Islam te weerleggen.
    ( jij hebt toch moslims in je kennissenkring, hè…..)
    Moet ik t wel doen en ga jij t laten liggen?
    Want wat jij kan doen, daar heb je geen zin in.
    Spreek je uit.
    En niet met : ik heb geen zin.
    Ik heb een kind met een kleurtje.
    Die wordt al een heel jaar gevraagd over haar mening over zwarte piet.
    Ik hoor haar niet lamenteren over “geen zin”Dat doet ze over haar huiswerk op school.
    Niet over dit soort zaken.
    Grow up, put on your big girls pants and go for it.
    Geen zin is verwend.
    En daar is nou net geen ruimte voor.

    1. Rebecca
      8 januari 2015 at 15:47

      Hassnae is iemand die dag in dag uit met dit debat geconfronteerd wordt. Zou ze het misschien 1 dag mogen laten liggen omdat het haar aangrijpt? Omdat ze er even geen zin in heeft? Wie ben jij om tegen haar te zeggen “Grow up put on your big pants girl and go for it”. Waar haal je het lef vandaan.
      Het gaat hier verdomme niet om kinderen die wel of niet hun huiswerk doen.
      Grow up and get a bigger brain P. Jansen.

  11. Annie
    8 januari 2015 at 10:35

    Ik heb een button gemaakt met de tekst: “Ik ben Charlie” Want mijn ziel huilt mee met het onrecht dat met de hand op de Koran wordt gepleegd. Als iedereen – ook al die moslims die hier niets mee van doen willen hebben ook zo’n button gaan dragen zal het ons wat makkelijker worden om te weten wie we er niet op aan hoeven kijken.

    1. Michelle
      8 januari 2015 at 15:27

      Je moet hier sowieso geen mensen op aan gaan kijken.
      Waar ga je de ‘aankijk criteria’ op baseren?

      Doe je eigen ding en wijs dus niet met de vingers, of in het geval van jouw verhaal met de ogen.

    2. Anita
      8 januari 2015 at 22:11

      Vind dat ook wel eng, hoor. Dat we onderscheid moeten gaan maken in mensen met en zonder buttons …

  12. 8 januari 2015 at 19:03

    Hoi Aicha,

    Vlak na de moord op Theo sprak ik een vriend waar ik het contact eigenlijk al mee had verloren. Wij hadden als studenten onze ‘gouden jaren’ met elkaar beleefd. Samen leiding gegeven aan een flinke studentenvereniging en hadden elkaar ooit de belofte gedaan om de wereld te veranderen. Hij werd journalist en ik meanderde in de wereld van het groot-kapitaal.

    Tijdens ons weerzien voelde ik een zekere boosheid, bijna iets van een verwijt. Natuurlijk was mijn reactie dat ik niet meer dan hij verantwoordelijk kon worden gehouden voor wat er gebeurde, sterker; hoewel ik moslim was -of in ieder geval in de traditie van de islam was opgevoed- vond ik juist dat hij, journalist, zich meer verwijten moest maken. Hij immers was het discours, instrument én medium.

    Hij zag dat anders. Moslims zoals ik stonden dichter bij het probleem en daarmee ook bij de oplossing. Het leek meer een kwestie van efficiëntie en effectiviteit, dan een simpel ‘ruim je troep op’. Ik kon er toen met mijn hoofd niet bij.

    Nu, een decennium later, merk ik dat ik onbewust zijn oproep allang in praktijk breng. Ja, het is vechten tegen de bierkaai, maar het moet. Elke dag probeer ik de hoofden en harten te veroveren van kwetsbare jongelui die als nog grotere vreemdeling in deze tijd opgroeien. Inmiddels doe ik dit enkele jaren als vrijwilliger van een bekende voetbalclub in de wijk van Mohamed B, Theo’s moordenaar.

    Of ik met mijn voetbalclubje tegenwicht kan bieden aan het geoliede wervingsapparaat van fanatici en extremisten valt te betwijfelen, maar wat de samenleving vandaag van ons vraagt is een herbevestiging van onze loyaliteit. Laat de geo-politiek voor wat zij is. Wij hebben ons laten opnemen in hun midden, en zij gaven ons hun rechten. Men vraagt ons simpelweg onze kamer op te ruimen. Nederland wil geen sorry, men wil een bezem.

    Khalid

    1. Martin
      8 januari 2015 at 19:38

      Ja! Ik heb er ook geen zin in, maar het moet wel.

      Dank je Khalid

  13. 8 januari 2015 at 20:03

    Kus!