Een avond in Havana. Hitte, muziek, lichten die de duisternis verbreken, uitgelaten mensen, drank die rijkelijk vloeit, zorgen die ver weg zijn, een nacht waar geen eind aan komt, want morgen is nog ver, ver weg.
Een tijd geleden vertelde David Frossard, eigenaar van parfumhuis Obvious, hoe hij in de Cubaanse hoofdstad op het idee kwam voor zijn eau de parfum Floridita’s Night. Frossard is een soort parfumfluisteraar: sinds 2005 heeft hij met zijn bedrijf talloze parfumhuizen geadviseerd. Cultfavorieten als Juliette has a Gun, succesverhalen als ByRedo, het niche BDK dat in korte tijd de wereld veroverde en nieuwelingen als Chambre 52. Met zijn eigen huis Obvious heeft hij drie lijnen: de ‘must haves‘, schone geuren steeds geïnspireerd op één ingrediënt, de capsules collectie bevat odes aan smaken, zoals dulce de leche en dan is er de ‘high standard‘ waar Floridita’s Night onder valt.
Terwijl ik naar hem luisterde, realiseerde ik me dat parfums samenstellen ook een manier kan zijn van verhalen vertellen. Het gaat niet alleen om de geur, die aangenaam moet ruiken, maar ook om wat die oproept en vertelt.
De geur van een roos kan slechts dat zijn, maar als die verweven is met herinneringen of bijzondere momenten, kan die een groter verhaal vertellen. Dat verschilt per individu, per drager.
In het geval van Floridita’s Night, vertelt Frossard het verhaal. El Floridita was Hemingway’s favoriete bar in Havana en nog altijd een beroemde plek waar bezoekers de oude magie van Havana opzoeken en misschien de geest van Hemingway hopen te ontwaren.
Wat Floridita’s Night interessant maakt, is dat het een sfeer oproept van Cuba ver weg van de koloniale onderdrukking en rechteloosheid waar desondanks ook plezier was – in de muziek, drank, nachten. Ook een Cuba voor de verschrikkelijke wurggreep van het Trump-regime. We horen en lezen er maar weinig over, maar we mogen de mensen daar niet vergeten.
Zo kan geur fungeren als manier om een ervaring op te roepen en vast te houden. Ik ben helaas niet in Havana of El Floridita geweest, maar ik kan me zo voorstellen dat de mensen er dicht op elkaar staan, er gefluisterd wordt in oren terwijl de muziek het geroezemoes overstemt, mensen er ongeremd dansen en ’s nachts, als het donker en de stilte de straten overgenomen hebben, langzaam en in een lichte roes naar huis of de hotelkamer wandelen.
En daar horen geuren bij. Van rum, hout, rook, tabak, zoete parfums, kruidige gerechten. Die zitten allemaal in Floridita’s Night: kardemom, sigarenblad, tonkaboon.
Verhalen vertellen, betekent ook dat ze onderhevig zijn aan persoonlijke interpretaties en mensen er iets heel anders uit kunnen halen dan de maker bedoeld heeft. Het doet me een beetje denken aan chefs die met hun gerechten een herinnering willen delen of wier recepten in hun kookboeken aangepast worden door lezers en zo een nieuw leven krijgen.
Ik wil maar zeggen: geur is tegelijk persoonlijk en universeel. Wat voor Frossard een avond in Havana is, kan voor iemand anders een ochtend in Madrid zijn. Want wakker worden en door een vleug Floridita’s Night weer meegevoerd worden naar de liederlijke avond ervoor – ja, dat zie ik wel.
Floridita’s Night, en alle andere geuren van Obvious, zijn te vinden bij Retreat in Rotterdam en hier te bestellen.
info[at]aichaqandisha.nl