Zo’n dag
Hij laat de bus voorbijgaan, is dan kwaad dat die hem voorbijreed. In plaats van zijn hand uitsteken bracht hij die naar zijn mond, alsof hij in zijn vuist hoestte halverwege zijn poging de bus…
Hij laat de bus voorbijgaan, is dan kwaad dat die hem voorbijreed. In plaats van zijn hand uitsteken bracht hij die naar zijn mond, alsof hij in zijn vuist hoestte halverwege zijn poging de bus…
Zouden er nog vijftienjarige meisjes zijn die, stiekem in bed, met betraande ogen de gedichten lezen van Rimbaud en Verlaine, van Shelley, Keats en Yeats? Zelf was ik zo’n meisje. Na het stappen nam ik…
Je moet ze met een vergrootglas en spotlicht zoeken, maar ze zijn er nog: de zachte krachten in het debat. De vriendelijke stemmen die vasthouden aan de menselijkheid en zich niet laten meesleuren in de…
Een dag na de verkiezing van Donald Trump tot president van de Verenigde Staten begon ik aan een stuk dat ik niet afkreeg omdat de realiteit me iedere dag inhaalde. In plaats van een herhaling…
Kort geleden ben ik begonnen met lezen in Goudzand van de Russische schrijver Konstantin Paustovski (1892-1968). Paustovski behoort al jaren tot één van mijn favoriete schrijvers. Zijn boeken herlees ik keer op keer en steeds…
Ter gelegenheid van de welkome De Geus‘ heruitgave van twee van Fatima Mernissi’s boeken, ‘Achter de Sluier’ en ‘Het Verboden Dakterras’, dit stuk dat eerder in NRC stond na haar overlijden. We ontmoetten elkaar in…
foto © Aicha Qandisha When two violins are placed in a room if a chord on one violin is struck the other violin will sound the note If this is your definition of hope This…